Archief voor de ‘Filosofie’ Categorie

Sporende treinen

april 7, 2007

Reizen per trein is zeker voor de wat grotere afstanden bijna ideaal, zeker wanneer er voor élk persoon een goede vorm van voor- en natransport bestaat. Je baant je een dromerige ‘weg’ door afwisselende decorstukken zonder een al te grote hoeveelheid stresshormonen aan te maken. Een infrastructureel doolhof ontbreekt gelukkig. De hoognodige lijnen zijn al uitgezet en slechts hier en daar verschijnt soms een mutatie.

trein

Ook in politieke zin is vervoer per trein vrijwel correct. Je hebt je te houden aan een relatief kleine hoeveelheid lijnen, die voldoende windrichtingen volgen. Vrijheid om te reizen……binnen duidelijk afgeschermde kaders. Gelukkig geen dolle wildgroei die oncontroleerbaar wordt.
Bovendien kun je niet kiezen uit honderden modellen, de één nog ‘mooier’ dan de ander. Je hebt je in het algemeen te houden aan de geringe variatie die op je pad komt. Uiterlijk vertoon heeft immers heel weinig waarde en doet denken aan een misselijkmakende tweedeling; criminaliteitsbevorderend klassenverschil.
Klassenverschil……dat is er in bepaald opzicht nog voor een deel, zij het dat het steeds verder afgebouwd wordt. En vertragingen, deels door stroom- en/of computerstoringen……die verdwijnen voor een groot deel vanzelf wanneer ook deze sector weer geheel in overheidshanden komt. De trein spoort dan weer helemaal.

www.goedmakers.eu

Groeistuipen

maart 29, 2007

Het feit dat zowel armoede als criminaliteit meestal ‘n belangrijke gemeenschappelijke oorzaak hebben (een te grote discrepantie in beloningen is hiervan een goed voorbeeld, als vorm van ongelijkheid) is op deze plaats al vaker genoemd.
Dringt dit nog niet écht goed door? Het komt vanzelf wel. Het is voor een aantal mensen misschien ook best moeilijk om dit te vatten. Men zit namelijk verstikkend verstrikt in een te kortzichtig individualisme, zonder écht oog te hebben voor ‘die ander’.
Bovendien is stilstand voor deze groep mensen ook een flinke vorm van achteruitgang.

Wanneer de auto maar zonder problemen start, allerlei beleggingsrendementen ruim voldoende zijn, de aanbouw van ‘n huis sneller dan snel wordt gerealiseerd, minimaal vier vakanties in een jaar kunnen worden gehouden (liefst ver weg ‘natuurlijk’), op zijn minst vier uren per dag zappend voor het televisiescherm kan worden doorgebracht, de maandag tot en met de donderdag wederom sneller dan snel voorbij zijn en de winkelwagen méér dan nodig gevuld is (om slechts enkele voorbeelden te noemen), dan is meneer of mevrouw huisje-boompje-beestje pas tevreden.

De grenzen van verzadiging zijn we natuurlijk allang gepasseerd. Desondanks willen mensen méér. Deels ten koste van anderen. Met de bekende gevolgen. Want ‘meer besteden’ is ook goed voor de economie. En minder welvaart, dat kan toch niet? Al honderden jaren is er immers sprake van ‘vooruitgang’. Een pas op de plaats, nee, daar is toch helemaal niemand mee gebaat?

Het is ongetwijfeld ‘n teken van de tijd, het laten exploderen van consumentenbehoeften. Laat het maar zo. De weg naar de verdoemenis. Voor alle mensen die iets te kiezen hebben (!) zal er weinig reden tot klagen blijven. Bevrediging genoeg: tientallen, soms veel meer verschillende soorten automerken, chips, keukeninrichtingen, bankstellen, frisdranken, pc-games, radio- en televisiezenders, computers, omroepen, kranten, tijdschriften, kant-en-klaarmaaltijden, aanbiedingen, politieke partijen, etcetera, etcetera.
Deze productiehel, vooral waar het om de vorm en inhoud gaat, leidt ook veel te vaak tot oeverloze discussies, waarbij het wiel al honderd keer is uitgevonden.

Economische groeistuipen zullen ongetwijfeld steeds meer in het zicht komen van de rendements-mens. Misschien behoort ‘n stevige pas op de plaats dan toch nog tot de mogelijkheden.

Deze bijdrage is eerder geplaatst in m’n volkskrantblog van 26 april 2006

www.goedmakers.eu

Zekerheden……

maart 23, 2007

Als je een diepgewortelde wens koestert, zoals de realisering van een mooie reis, hoor je wel eens: ‘Ik heb dat altijd willen doen, maar kon het me niet veroorloven’. Diegene die dit zegt bedoelt dat hij/zij zich vast heeft gelegd in zogenaamde ‘zekerheden’. En het dienen van deze waarden heeft deze persoon gevangen gezet in ‘hoe het volgens de regels moet’.
Wat heeft een mens eigenlijk echt nodig? Een kilo eten per dag, warmte, een dak boven het hoofd en een bezigheid voor het gevoel nuttig te zijn. Dat is alles en we weten het. Er zijn meer redenen te bedenken om iets niet te doen dan om iets wel te doen. Maar we zijn gehersenspoeld door het economische systeem zodat we ons begraven onder bergen morele en sociale verplichtingen, rekeningen, verzekeringen en hypotheken. De jaren vliegen heen. Onze jeugddromen worden waziger totdat ze niet meer bestaan en opgeslagen liggen in de bergplaats van berusting. Voordat we het in de gaten hebben liggen we in een kist. Waar ligt het antwoord? In de rigoreuze keuze. Of kies je voor een bankroet voor het leven?

www.goedmakers.eu